Να χουμε να λέμε για να περνάει και η ώρα
Ξεκινήσαμε από τις 8:30 ώρα αλλάζοντας 3 διαφορετικά σημεία ούτε μυρωδιά. Από κει φεύγουμε και πάμε να συναντήσουμε αυτή που έχουμε ανοίξει λογαριασμό. Στο πρώτο πεντάλεπτο βλέποντο σκύλος σε κάποια ανοιχτά μέρη να έχει παλαβώσει φυσικά και εκεί δεν ήταν τίποτα οπότε αρχίζει και μπαίνει μέσα στο πυκνό σε πολύ λίγο την ακούω να σηκώνεται αλλα δεν την βλέπω . Αρχίζουν τα καντήλια και τα μπινελίκια και ψάχνουμε όλο το λόφο περιμετρικά μήπως και τη βρούμε Αφού κλείσαμε τον κύκλο όσο μας επέτρεπε το μέρος , δεν βρήκαμε τίποτα . Πάμε από την απέναντι πλευρά και όντως η ρουφιάνα ήταν σε ένα σημείο πού ούτε ο θεός δεν θα την έβλεπε . Εχω μπει μέσα στο πυκνο λες και πηγαινα για σταμπα και σπρώχνω με τα χέρια μου τα κλαδιά , Σηκωνεται μπροστά μου γύρω στα 15 μέτρα και ίσα που πρόλαβα και την είδα. . Με τα χέρια μου σφηνωμένα από τα κλαδιά δεν υπήρχε περιθώριο για τίποτα Παίρνω το σκύλο και βγαίνουμε στην άκρη στο γκρεμό απλά να χαζέψουμε λίγο τη θέα. Βλέπω το σκύλο που θέλει να κατεβεί στα βράχια . Εν τω μεταξύ είναι κάθετο το μέρος ,γκρεμός επικίνδυνος και με το που του βάζω μία φωνή ,την ακούω σηκώνεται από κάτω μας και την είδα να πηγαίνει γύρω στα 150 μέτρα από την απέναντι πλευρά των γκρεμού . Καλύτερα να κυνηγούσα τον κουφοντίνα παρά αυτή την καργιόλα.
Εντάξει το θέμα είναι ότι εξελίσσεται σε ταλαιπωρία - ηδονικη - και σπάσιμο νεύρων αλλά και τι να κάνεις.
Ξεχνάμε τον Κουφοντίνα και συνεχίζουμε από την άλλη πλευρά το ψάξιμο έχουμε φτάσει στο σημείο που τον χτύπησε το γουρούνι έχω βγει σε πολύ καλό σημείο γιατί τον βλέπω ότι ψάχνει αρκετά ζωηρά και τα ρουθούνια του είχαν αρχίσει να βαράνε. Οντως μέσα από μία κιλότητα με πουρνάρια και κέδρα σηκώνεται και φεύγει οριζόντια αντίθετα από μένα καλύτερα δεν γινόταν την έχω γύρω στα 30 μέτρα γυρίζω το όπλο τραβάω τις σκανδάλη και...... γαμώ τα καντήλια σου μπερέτα 391 !
Ήταν σαν να είχε ασφάλεια το όπλο της σκανδάλη κόκκαλο τραβάω το κλείστρο το αφήνω ξαναπατάω και το ριχνει.
Ακολουθεί ψαλμωδία σε ήχο πλάγιο τέταρτο με όλα τα γνωστά τροπάρια .
Συνεχίζομαι και ψάχνουμε να τη βρούμε. Ήταν γύρω στα 300 μέτρα από κει που σηκώθηκε . Εντάξει, για να μην συνεχίζω το δράμα ,από κει που ξανασηκώθηκε και ο τρόπος που εφυγε στην πλαγια προς τα πανω μέσα σε τόσο πυκνό πουρνάρι ήταν απιστευτος.
Τέλος πάντων κλείσαμε 5:30 ώρες χωρίς αποτέλεσμα. Το θέμα είναι ότι τα πουλιά πλέον είναι πολύ λίγα ,έχουνε μάθει τον τόπο και είναι πιασμένα σε πολύ δύσκολα σημεία.
View attachment 95827
View attachment 95828
View attachment 95829